Sdružení pro podporu integrace do EU - EUVIET


Přejdi na obsah

POMÁHÁME

AKTUALITY

Pomoc nemocnému Nguyen Trong Danovi ve Vietnamu

Již léta pomáháme panu Nguyen Trong Danovi (75 let) z města Vinh ve Vietnamu, který trpí ztrátou hrtanu a dodáváme mu medicínské potřeby a přístroje. S Trong Danem jsme se seznámili na jedné z našich cest do Vietnamu.
Léta komunikoval se svojí ženou i s ostatními lidmi pouze prostřednictví křídy a tabule. Když jsem mu povídal o tom, že v Německu existují přístroje umožňující lidem bez hrtanu mluvit, nechtěl tomu uvěřit a myslel si, že jsem se snad zbláznil.
Po mém návratu de Německa jsem ihned kontaktoval výrobce takovýchto přístrojů firmu SERVOX. Nikdo nebyl ale ochoten takovýto přístroj (cena zhruba 800,-Euro) bezúplatně poskytnout, přesto že jsem je seznámil s celým případem a pro výrobce by jistě nebyl problém jeden přístroj darovat. Bohužel ne, ozývalo se ze všech stran, nemůžeme nic darovat.
Jaká arogance a ignorance, pomyslel jsem si. Po mnohých telefonátech jsem kontaktoval také sdružení Kehlkopflosen e.V. Tam konečně jsem byl vyslyšen a byla mi poskytnuta pomoc.
O pár dní později jsem získal sice použitý, ale funkční přístroj. Ještě pár potřebných akumulátorů jsem pořídil za 60,-Euro v lékárně. Vše bylo zabaleno a odesláno do Vietnamu. Trong Dan nevěřil svým očím, když před ním přístroj ležel. Vyzkoušel jej a podle jeho slov se stal zázrak. Polovinu svého života prožil bez možnosti promluvit se svou ženou a bez možnosti poděkovat jí za dny, které s ním sdílela. Volal mi a řekl, že jsem mu daroval nový život. Velmi mě to potěšilo a vysvětlil jsem mu, že tuto pomoc dostal od stejně postižených obyčejných lidí, kteří mu umožnili to, co mu nemoc vzala, a to možnost mluvit.

Při své další cestě do Vietnamu jsem navštívil v Hanoii místní centrální nemocnici. Tam jsem se setkal s ředitelem nemocnice. S hrdostí mi vyprávěl, že studoval v bývalé NDR, jak pěkné to tam bylo a kolik dobrosrdečných lidí tam poznal. Po dlouhém a vážném rozhovoru mi ukázal i jednotlivá oddělení nemocnice.
Nemocenské pojištění jako u nás tam neexistuje. Ošetření si musí většinou každý hradit sám. Lidé tam leželi na dřevěných pryčnách (opravdu tomu nebylo možné říkat postele) ve velkých sálech po třiceti lidech a trpělivě čekali na ošetření. Měli za sebou převážně dlouhou cestu z horských regionů a vzdálenějších částí země. Když mě viděli, kývali a přátelsky se na mě usmívali. Na jejich úsměv nikdy nezapomenu.
Myslel jsem na Evropu, Německo, na nemocnice ve kterých si soukromě pojištění pacienti užívají výhod jednolůžkových pokojů, ošetření předními lékaři a přesto ještě jsou nespokojeni. Stejně tak na všechny lidi, kteří mají možnost denně využívat výhod našeho zdravotnictví.


Jak jednoduché je pomoci. Každý den při své práci potkávám obyčejné lidi ochotné pomáhat potřebným třeba prostřednictvím finančního příspěvku. Děkujeme všem, jménem těch, kterým jsme již mohli pomoci a kteří jsou na Vaši velkorysou pomoc odkázáni. Doufáme ve Vaši podporu tolik potřebnou k realizaci našich dalších projektů.

Srdečné díky za Vaši pomoc.
Andre Lammert

Euviet

Nová stránka 1

Giúp đỡ người đàn ông bệnh tật Nguyen Trong Dan ở Việt Nam

 

Nhiều năm qua chúng tôi đã giúp đỡ cho ông Nguyen Trong Dan (75 tuổi) từ thành phố Vinh ở Việt Nam, bị mất thanh quản và chúng tôi đã cấp cho ông ta các dụng cụ y tế và máy móc. Chúng tôi đã làm quen với ông Trong Dan trong một chuyến đi của mình sang Việt nam.

 Bao năm ông chỉ giao tiếp với vợ mình và những người khác bằng phấn và bảng. Khi tôi nói với ông ta về chuyện, rằng ở Đức có tồn tại cái máy giúp người không có thanh quản nói được, ông ta không tin điều đó và nghĩ rằng có lẽ là tôi bị điên.

 Sau khi trở về Đức, tôi lập tức liên hệ với công ty SERVOX sản xuất những chiếc máy như vậy. Nhưng không ai sẵn lòng cho không chiếc máy như thế (giá khoảng 800 Euro), mặc dù tôi đã trình bầy toàn bộ sự việc và với công ty thì không khó khăn gì khi cho một cái máy như vậy. Đáng tiếc là không, khắp mọi phía đều nói như thế, chúng tôi không thể cho gì cả.

 Kiêu ngạo và lạnh lùng làm sao, tôi nghĩ thế. Sau nhiều cuộc điện thoại, tôi cũng liên hệ được với tổ chức Kehlkopflosen e.V. Cuối cùng ở đó tôi được họ lắng nghe và đã giúp đỡ tôi.

 Vài ngày sau đó tôi nhận được chiếc máy, mặc dù đã qua sử dụng những còn hoạt động được. Tôi mua thêm vài thỏi ác-qui cần thiết với giá 60 Euro ở hiệu tân dược. Tất cả được đóng gói và gửi về Việt Nam. Trong Dan không tin vào mắt mình, khi nhìn thấy chiếc máy nằm trước mặt. Ông ta thử nó và theo lời ông ta thì phép mầu đã xẩy ra. Nửa đời mình ông ta sống mà không có khả năng nói chuyện được với vợ và không thể cảm ơn bà vì những ngày tháng cùng chia sẻ. Ông ta gọi cho tôi và nói, rằng tôi đã tặng ông ta cuộc đời mới. Tôi hết sức cảm động và giải thích với ông ấy, rằng sự giúp đỡ đó ông ta đã nhận được từ những người bình thường cũng bị thiệt thòi như vậy, đã bị bệnh tật lấy đi cái khả năng nói.

 Trong lần sang thăm Việt Nam khác tôi đã tới thăm bệnh viện địa phương ở trung tâm Hà Nội. Tại đó tôi đã gặp giám đốc bệnh viện. Ông ta kể với tôi bằng niềm tự hào, rằng từng du học ở CHDC Đức cũ, nơi đó đẹp như thế nào và đã làm quen được với bao người tốt bụng. Sau cuộc trò chuyện dài và nghiêm túc, ông ta chỉ cho tôi xem cả từng khoa trong bệnh viện.

 Ở đó không tồn tại bảo hiểm y tế như nước ta. Phần lớn mỗi người đều phải tự trả tiền khám bệnh. Ở đó người ta nằm trên những cái khung bằng gỗ (đúng là không thể gọi nó là giường) trong những gian phòng lớn hàng ba chục người và nhẫn nại chờ đợi được khám. Phần nhiều họ phải trải qua những chặng đường dài núi non và từ những vùng xa của đất nước. Khi họ nhìn thấy tôi, gật đầu và cười với tôi thân thiện. Không bao giờ tôi quên được nụ cười của họ.

 Tôi đã nghĩ về châu Âu, về nước Đức, về những bệnh viện mà các bệnh nhân bảo hiểm tư hưởng thụ thuận lợi phòng một giường, được các bác sĩ hàng đầu chăm sóc nhưng vẫn không hài lòng. Cũng như tất cả những người đang hàng ngày đang có cơ hội hưởng những thuận lợi ngành y tế của chúng ta.

 Sự giúp đỡ đơn giản làm sao. Hàng ngày khi làm việc tôi gặp những người bình dị sẵn sàng giúp đỡ người cần thiết, ví dụ thông qua các đóng góp tài chính. Chúng tôi cảm ơn tất cả, nhân danh những người đã được chúng tôi giúp đỡ và cả những người dựa vào hảo tâm của các bạn. Chúng tôi hy vọng sự hỗ trợ của các bạn để thực hiện những kế hoạch rất cấp thiết khác của chúng tôi.

 Từ con tim cảm ơn sự giúp đỡ của các bạn.

 

 Nhân danh Euviet

 Andre Lammert

Unterstützung des Kehlkopflosen Nguyen Trong Dan in Vinh Vietnam

Seit Jahren unterstützten wir den Kehlkopflosen Nguyen Trong Dan ( 75 Jahre) in der Stadt Vinh in Vietnam mit medizinischem Material und Sprechgeräten. Wir haben Trong Dan auf eine unserer zahlreichen Vietnam Reisen kennen gelernt.
Seit Jahren kommunizierte er nur mit einer Kreide Tafel mit seiner Frau und mit anderen Menschen. Als ich Ihn traf und Ihm erzählte das es in Deutschland Geräte gibt mit denen man auch die Möglichkeit hat ohne Kehlkopf zu sprechen sah er mich sehr skeptisch an und dachte vielleicht die Deutschen die spinnen. Nach meiner Heimkehr nach Deutschland nam ich sofort Kontakt auf zu namenhaften Herstellern( SERVOX) solcher Geräte. Keiner war bereit ein solches Gerät unentgeltlich zur Verfügung zustellen ( Neupreis ca 800,-€uro) obwohl ich Ihnen den Fall erklärte und es für sie als Hersteller ein leichtes wäre ein Gerät zu Spenden.
Leider nein so hieß es aus allen Firmenetagen , wir können nichts verschenken. Welche Arroganz und Ignoranz dachte ich mir.
Nun gut das war kein Grund aufzugeben sondern ein Ansporn weiter zu machen. Nach vielen Telefonaten und Grübeleien kam ich auf den Verband der Kehlkopflosen e.V. Dort stieß ich das erste mal auf offene Ohren und bekam prommt Hilfe.
Wenige Tage später lag ein zwar gebrauchtes aber voll funktionstüchtiges Sprechgerät mit sämtlichen Zubehör auf meinem Tisch.
Noch ein paar neue Akkus gab es in der Apotheke für 60,- Euro zu kaufen. Alles verpackt und dann nach Vietnam damit .
Trong Dan traute seinen Augen nicht als das Gerät vor Ihm lag. Er probierte es aus und ( es waren seine Worte ) es geschah ein Wunder. Nach einem halben Leben ohne sprechen konnte er wieder mit seiner Frau reden, ihr danken für die Hilfe die ihm jeden Tag durch sie zuteil wurde. Er rief mich an und sagte zu mir wir hätten Ihm ein neues Leben geschenkt. Ich freute mich und erklärte Ihm es war die Hilfe gleichgesinnter und einfacher Menschen die Ihm das ermöglichen was diese Krankheit Ihm genommen hat, zu sprechen.

Bei einer weiteren Reise nach Vietnam fuhr ich nach HaNoi in das dortige Zentrale Krankenhaus. Dort traf ich den Leiter des Krankenhauses. Er erzählte mir stolz das er in in der damaligen DDR studiert hat und wie schön es in Deutschland war und wie großherzig die Menschen dort sind. Nach einem sehr langem und ernstem Gespräch wo er mir das Leid der Menschen in seinem Krankenhaus schilderte besichtigten wir die einzelnen Stationen. Eine staatliche Krankenversicherung wie bei uns gibt es nicht. Die Behandlungen werden zum größten Teil selber bezahlt. Wer es bis hierher schafft hat entweder eine Familie die Ihn unterstützt oder einfach nur Glück gehabt. Was ich jetzt sah hat sich tief in mein Herz gebohrt. Dort lagen die Menschen auf einfachen Holzbetten (Betten kann man dazu nicht sagen es waren nur die Bretter) in riesigen Säalen zu 30 Personen und warteten auf Ihre Behandlung voller Geduld. Sie hatten alle eine langen Weg hinter sich kamen aus entlegenden Bergregionen oder weit her vom Land. Als Sie mich sahen winkten sie mir zu und lächelten freundlich, ein Lächeln das ich nie vergessen werde.
Ich dachte an Europa an Deutschland an die schönen Krankenhauszimmer an Menschen die sich privat versichern und dann in den Genuß von Einzelzimmer und Chefarztbehandlung kommen und noch nicht zufrieden sind. An Menschen die unser hervorragendes Gesundheitssystem jeden Tag in Anspruch nehmen können.

Es ist so einfach zu helfen wenn man will. Ich erlebe jeden Tag in meiner Arbeit beim Verein EUVIET wie einfache Menschen helfen. Sie tragen durch Ihre aufopferungsvolle Arbeit bei, um Menschen die Hilfe benötigen durch finanzielle Spenden zu helfen.
Wir sagen DANKE im Namen aller die bisher durch Deine Hilfe unterstützt werden konnten und hoffen weiterhin auf großzügige Spenden um weitere Ziele zu verwirklichen zu können .

Die Kinder warten in Vietnam auf unsere Hilfe. Es ist so einfach zu helfen.
Geben Sie einen kleinen Teil Ihres Glücks an die Straßenkinder in Vietnam weiter.
Spenden Sie.

Herzlichen Dank für Ihre Großzügigkeit und Danke für Ihre Spende.

Andre Lammert

Verein EUVIET

EUVIET | CÍLE SDRUŽENÍ | STANOVY | INFORMACE | AKTUALITY | REGISTRACE | SPOLUPRÁCE | AKCE | PORADNA VIET | KONTAKT | Mapování stránky


Zpět na obsah | Zpět na hlavní nabídku